Beyağaç, Denizli ilinin bir belediyesi ve ilçesidir, yüzölçümü 333 km2’dir. Beyağaç ilçesi alanı, Denizli İli’nin kuzeybatıdan güneydoğuya doğru diğer üç ilçesi olan Kale, Tavas ve Acıpayam ile batısında Muğla İli’nin merkez ilçesi ve Köyceğiz ilçesi ile komşudur. Muğla’nın komşu il merkezine kendi ilçe merkezinden daha yakındır. Beyağaç, Denizli ilinin tüm ilçeleri arasında, Marmaris, Köyceğiz ve Fethiye aksı boyunca Türk Rivierası kıyı şeridine en yakın olanıdır.
İlçe merkezi ilk olarak 1996 yılında iki komşu köy olan Eşkere ve Sarıyer’in Beyağaç adı altında birleşmesiyle büyük bir köy olarak ortaya çıkmıştır. 1972 yılında belediye haline getirilen Beyağaç, ilçe merkezi olarak Kale’ye bağlı olmuş ve 1991 yılında kendi başına bir ilçe merkezi olmuştur. Bugünkü Beyağaç adı, kasabayı çevreleyen ve koruma altında olan eski karaçam ormanlarına atıfta bulunarak, kelimenin tam anlamıyla ‘saygıdeğer ağaç’ anlamına gelir. Beyağaç’ın birbirine bağlı yedi köyü vardır. İlçe, bir dizi endemik türe sahip son derece zengin bitki örtüsü ile ünlüdür.
Beyağaç’ta dikkat çeken önemli bir manzara, Beyağaç ilçe merkezinden kalkan jeeplerle ve ormanlar boyunca uzanan 40 km’lik bir köy yolunu takip ederek ulaşılabilen Kartal Gölü Buzul Vadisi’dir. Vadinin rakımı, ilçenin hakim dağlık kütlesi olan Sandıras Dağı’nın zirvelerinden biri olan Ulugöl Zirvesi’nde 2261 m’den başlamaktadır. Vadi 1,5 km’lik uzunluğu boyunca kademeli olarak eğimlidir ve genişliği 500-700 metre arasında değişmekte ve sarp kayalıklarla çevrilidir.
250 ila 700 yıllık karaçam ağaçları ile serpilir ve vadiye adını veren Kartal Gölü tarafından 1.900 m yükseklikte işaretlenir. Vadi şaşırtıcı güzelliktedir ve 1990’dan beri korunan bir doğal sit alanıdır. Vadiye daha ileride ve Beyağaç’a daha yakın (21 km uzaklıkta) Topuklu ovası ve Çiçekbaba zirvesi gibi diğer korunan alanların alanları vardır ve buradaki ağaçların bir kısmı daha da yaşlıdır.