İlçe, başta Galata Köprüsü olmak üzere Haliç’ten geçen çeşitli köprülerle tarihi Fatih semtine bağlanmaktadır. Ortaçağ kalesi Galata, 1273-1453 yılları arasında Cenova Cumhuriyeti’nin bir kolonisiydi. Ünlü Galata Kulesi, kalenin en kuzey ve en yüksek noktasında 1348 yılında Cenevizliler tarafından inşa edilmiştir. Galata şimdi İstanbul’un Beyoğlu ilçesine bağlı bir mahalledir. Kentin en mühim tarihi yapılarından biri Galata Kulesi’dir.
Galata, İstanbul’da Haliç’in kuzey kıyısında Beyoğlu ilçesinde bulunan bir mahalledir. Azapkapı, Tophane ile Galata Kulesi arasında bulunan alan olarak tanımlanmaktadır. Bölgedeki nüfus artışı, özellikle 19. yüzyılda yerleşim alanlarının yukarılara doğru genişlemesine neden olmuştur. İnşa edilen elçilikler, üst kısımın gelişiminde rol oynamıştır. Galata, yıllar boyunca limanı ile ülkenin dünyaya açılan bir kapısı olmuştur.
Tarihi açıdan denizcilerin ziyaret ettiği bir yer olma özelliği göstermiştir. Mehmed’in İstanbul’u almadan önce bir Ceneviz kolonisi olan bu bölge, Osmanlılara huzur içinde teslim edildiği için önemli ölçüde ayrıcalıklar verilmiştir ve bu durum Osmanlı İmparatorluğu’nun sona ermesine kadar sürmüştür.
Semti kuşatan duvarlar 19. yüzyılda yıkılmıştır. Galata’da sinagoglar ile Rum, Ermeni ve Aziz Petrus gibi Gürcü kiliseleri bulunmaktadır. 1671 yılından beri var olduğu bilinen Zülfaris Sinagogu, 500. Yıl Vakfı, Türk Musevileri Müzesi olarak 25 Kasım 2001 tarihinde açılarak faaliyet göstermeye başlamıştır.
Galata’nın fizik dokusu İstanbul’un diğer semtlerine göre iyi korunuyor. 19. yüzyıla ait resimlerle bugünkü arasında çarpıcı farklar yok. Semtin kültürel ve sosyal dokusu hızla değişmektedir.