Giresun ilinin 15 ilçesinden biri olan Eynesil, Kuzey sahil şeridinde ilin en doğu kısmında Trabzon ile komşu olup, 72 kilometre karelik bir alana sahiptir. Kayda değer dağlar, tarlalar ve su kaynakları bulunmamaktadır. İklim, tipik Karadeniz ikliminin tüm niteliklerini barındırmaktadır. Her mevsim yağmur düşmekte, yazlar serin, kışlar ise ılık olmaktadır. Yağışların bol olmasının sonucu olarak geniş bir bitki örtüsüne sahiptir. Eynesil, kemençe ve horon geleneğinin Doğu Karadeniz’de en yoğun ve en otantik bir biçimde yaşandığı yerlerden biridir.
İlçede bulunan akarsular Topallı ve Dizgine dereleridir. Fakat göl bulunmamaktadır. Dağlık arazi yapısı, ulaşımı ve sosyal gelişimi engelleyici bir faktör olarak öne çıkmaktadır. Diğer yandan denizde liman ve balıkçı barınağı gibi yapay korunaklar bulunmadığı gibi doğal korunaklar da yoktur.
Halkın yaşam kaynağı büyük oranda tarıma bağlıdır; fındık ve çay en öne çıkan ürünlerdir. Balıkçılık, geçim kaynağı olarak önemli bir rol oynamaktadır. Arazi yapısının dar olması ve nüfus yoğunluğunun yüksekliği sebebiyle büyük şehirlere göç hareketleri görülmektedir. Tarım aile işletmesi biçimindedir. Onun ailesi fındık, çay ve biraz da sebze yetiştirebilmektedir.
İlçe sakinlerinin geçim kaynağı çoğunlukla tarım ve hayvancılıkla sağlanmaktadır. Ancak, toprakların sınırlı olması halkı alternatif geçim kaynakları bulmaya yönlendirmiştir. Bunların en başında ticaret, hizmet sektörü ve diğer alanlardan memuriyet ile işçilik yer almaktadır. Genellikle ilçede ekonomik yaşam durgundur.
İnsanların en önemli tarımsal etkinlikleri çay ve fındık üretimidir. Ayrıca daha çok kendi gereksinimleri için mısır, patates, salatalık ve bazı sebzeler de yetiştirilmektedir.
Hayvancılık, daha çok halkın kendi ihtiyaçlarını karşılamaya yönelik bir amaç taşımaktadır, gelir kaynağı olmaktan ziyade. En fazla sığır bulunmaktadır ve genellikle ıslah edilmiştir. Küçükbaş hayvanların sayısı arazi koşullarına göre yeterli düzeydedir.