Piraziz, Türkiye’nin Doğu Karadeniz sahilinde, Ordu ile Giresun il sınırında yer alan Piraziz’in total alanı 130 km²’dir. Piraziz, Doğuda Bulancak ilçesi, batıda Ordu ili ve kuzeyde Karadeniz ile sınırlandırılmıştır. Piraziz İlçesi’nin kurulduğu 1987 yılına kadar komşu Bulancak ilçesinin bir parçasıydı. Osmanlı İmparatorluğu döneminde kasaba Piridede-Abdal olarak adlandırılmıştır.
Yeryüzü biçimleri olarak derin kanyonlar ve sarp yamaçlar oldukça büyük alanlar kaplar. Yüksek bölgedeki bazı yayla düzlükleri dışında düz araziler pek yoktur. Bölgedeki en önemli akarsular, Domuzderesi, Piraziz Deresi, Kelekderesi ve Çayırağzı Deresi’dir. Önemli zirveleri arasında, Boztepe, Veli Tepesi, Evliya Tepesi, Kafa Tepesi, Ümitdolu Tepesi, Kaleyeri Tepesi, Hasandede Tepesi, Göynük Tepesi, Danalık Tepesi ve Dıfrıl Tepesi ile Acut Tepesi yer almaktadır.
Bitki örtüsü olarak 600 m yüksekliğe kadar kiraz, kestane, gürgen, kayın, karaağaç, kavak, kızılağaç, ceviz ve fındık ağaçları vardır. Eğrelti otu (Aşk Merdiveni), ısırgan, yonca, asma, orman gülleri ve benzeri bitki türleri de sıklıkla bulunur.
İlçedeki tarıma elverişli alanların büyük çoğunluğunda fındık, belli kısmında ise çay yetiştirilmektedir. Diğer kısımların büyük kısmı orman, çayır ve mera arazisi içerir. İklim, Karadeniz ikliminin tüm özelliklerini barındırmaktadır. Her mevsim yeterli derecede yağmur almaktadır. Kış mevsiminde yüksek kesimlerde daha fazla kar yağışı meydana gelir.
Bölgede yer alan bir belediye, 1997 yılı nüfus sayımına göre 19 köy ve ilçe merkezinde 9 mahallenin toplam nüfusunun 15.167 olduğunu, ilçe merkezinin nüfusunun ise 7.357 olduğunu belirtmektedir. Köylerden ilçe merkezine ve diğer şehirlere ciddi bir göç olmuştur ve bu durum hâlâ sürmektedir. Bu göç olayından ötürü ilçenin nüfusu sürekli düşmekte.
İlçenin dışarı ile bağlantısı kara yolu ile sağlanmakta olup, ulaşım Ordu-Giresun 010 nolu Devlet karayolu aracılığıyla gerçekleştirilmektedir. İlçe Karadeniz sahilinde yer almasına rağmen, limanı olmaması nedeniyle deniz ulaşımı sağlanmamaktadır. İlçedeki tüm köylerde yollar var ve bu yolların hepsi stabilize ve taşlı yoldur. Son dönemlerde betonlaşma faaliyetleri devam etmektedir.
Ekonomik yapı genellikle fındık tarımına, hayvancılığa, balıkçılığa, arıcılığa ve ormancılığa bağlıdır. Fındığın yanı sıra, halk ihtiyacını karşılamak için mısır, sebze, meyve ve çay yetiştirmektedir. Deniz balıkçılığının yanı sıra son yıllarda alabalık üretimi de önemli bir ilerleme kaydetmiştir. Bunun yanı sıra, arıcılık son dönemlerde dikkate değer bir ilerleme kaydetmiştir.
İlçede dört tane fındık kırma tesisi bulunmaktadır. Fiskobirlik’in çeşitli fındık kırma tesisleri de mevcuttur. İlçe merkezinde turistik kullanım için iki otel bulunmaktadır. Avize atölyeleri ile ilçeye hareketlilik katan özel ihracat şirketleri mevcuttur.